[EH] แพ้เพื่อที่จะ...

posted on 01 Jul 2012 01:45 by sparklefamily in ExteenHogwarts










ชัยชนะ และ การพ่ายแพ้ ในควิดดิชครั้งนี้ ฟลอร่าได้ประสบมาทั้งหมด... ทั้งการเผชิญหน้า และการถูกทิ้งไว้เบื้องล่าง... ทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตา...

 

  แต่สิ่งหนึ่งที่เธอพึ่งเคยรู้สึกในครั้งนี้...กลับเป็น...

 

 

 

 

--- หนึ่งปีก่อน ---

 

 

"จะชนะเพื่อแพ้ หรือแพ้เพื่อชนะ?" ฟลอร่าเลิกคิ้วมองคำถามกระดาษที่วางอยู่บนตัก ใบสมัครนักกีฬาควิดดิชที่ทุกคนต้องกรอกใหม่ ตามความต้องการของพี่เจสัน กัปตันควิดดิชคนใหม่ของสลิธีริน...

 

  ฟลอร่ามองกระดาษในมืออย่างหงุดหงิด ทำไม "เธอ" ถึงต้องสมัครนักกีฬาใหม่ ในเมื่อพี่ซาเล็มกัปตันคนก่อนเคยคัดนักกีฬามาก่อนแล้ว และเธอก็ผ่านได้ด้วยดี...

 

  เด็กหญิงคอตกเมื่อคิดถึงใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ที่ฮอกวอตส์อีกต่อไป พี่ซาเล็ม... หนึ่งในรุ่นพี่ที่ฟลอร่ารักที่สุด เขามักจะเข้มงวดและเคร่งขรึม บวกกับหน้าตาคมเข้มด้วยเชื้อสายตะวันออกกลาง ทำให้หลายคนกลัวกัปตันสลิธีรินคนนี้บ่อยๆ

 

  แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ พี่ซาเล็มก็ใจดีกับเธอเสมอ ฟลอร่าร้องไห้กระจองอแงเป็นเด็กๆตอนที่เขาเรียนจบ

 

  และนั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอไม่ชอบพี่เจสัน กัปตันคนใหม่ที่พี่ซาเล็มแต่งตั้งให้เอาซะเลย! มันน่าหงุดหงิดไปซะหมด! ทำไมโลกนี้ต้องมีการลาจากกันด้วย! ทั้งพี่ซาเล็ม! ทั้งแอช! ทั้งศาตราจารย์เอมินอส!

 

  ฟลอร่าคิดอย่างโมโหแล้วก็โยนใบสมัครไปไว้ข้างหัวเตียง ดึงโรมิโอมากอดไว้แล้วห่มผ้านอน

 

...แพ้ เพื่อ ชนะ... กับ... ชนะ เพื่อ แพ้ ?

 

  ของพรรค์นั้นมันมีกันซะที่ไหนกัน? มันก็ต้องมีแต่ชัยชนะเพื่อชัยชนะอยู่แล้วสิ!

 

 

-------------------

  ทำไมทุกครั้งที่ฉันลงแข่ง...ฝนจะต้องตกทุกทีเลยนะ...

 

  ฟลอร่าคิดในใจขณะที่เช็คเงื่อนที่รองเท้า วันนี้เธอเกือบมาเตรียมตัวไม่ทันเพราะโดนกักให้ตอบคำถามเกี่ยวกับรายงานเล่มล่าสุดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวิถีชีวิตของมักเกิ้ลกับพฤติกรรมของพ่อมดแม่มดในเขตเอเชียกลาง วิชามักเกิ้ลศึกษา เด็กสาวหอบนิดหน่อย ก็ดีเหมือนกัน เหมือนได้วอร์มไปในตัว

 

  และ...การแข่งขันก็เริ่มขึ้น...

 

  นี่เป็นนัดแรกหลังจากได้หยุดพักหนึ่งอาทิตย์ และเป็นนัดแรกที่ฟลอร่าจะได้แข่งคู่กับพี่เจสันอย่างเป็นทางการ ก่อนหน้านี้ทีมสลิธีรินมีการประชุมและซ้อมกันอยู่ซักพัก เป็นวิธีที่เธอไม่เคยลองมาก่อน

 

  แต่...ก็น่าลองไม่ใช่เล่น... ฟลอร่าถีบตัวบินตามลูกบลัดเจอร์ไป คราวนี้เธอไม่ได้มองแค่ว่าบลัดเจอร์จะไปที่ไหน แต่มองภาพโดยรวม

 

  เมื่อบลัดเจอร์พุ่งไปหาแคนดี้และเธอเข้าไปขวาง ฟลอร่าก็หายใจเข้าลึกๆ มือกำไม้บีตเตอร์แน่ สายตาเล็งไปทางกลุ่มเชสเซอร์ของเด็กแลกเปลี่ยนที่รวมกันอยู่

 

  อย่าเจ็บหนักนักนะคะ เด็กสาวคิดในใจแล้วหวดเข้าใส่กลางวง

 

 

 

  เชสเซอร์ทั้งหมดแตกฮือกันไปคนละทิศคนละทางเหมือนผึ้งแตกรัง แต่ไม่ใช่สำหรับสลิธีรินที่ลองให้บีตเตอร์ดูอยู่หลายครั้งแล้ว แม้จะอดใจหายวูบไม่ได้

 

 

  เชสเซอร์คราวนี้ของสลิธีริน สังเกตดูดีๆจะเห็นว่า ทั้งพี่ซิดการ์ พี่นิค และแคนดี้ ไม่ใช่คนร่างใหญ่ แต่ทั้งหมดมีความคล่องตัวสูง

 

  กระจายตัวเป็นสามเหลี่ยมแล้วส่งต่อ ฉวยโอกาสระหว่างที่เชสเซอร์ฝ่ายตรงข้ามหลบกันไปคนละทิศคนละทาง

 

บ้าบิ่นกันจริงๆ ฟลอร่าคิดในใจ เธอทำใจอยู่นานกว่าจะยอมรับแผนนี้ จากบีตเตอร์ที่ปกป้องเพื่อน กลายมาเป็นคนที่ต้องเล็งใส่เพื่อนร่วมทีม

 

เชสเซอร์ฝ่ายตรงข้ามตะโกนโวยวายใส่ แต่ฟลอร่าก็ได้แต่แยกเขี้ยวยิ้มรับและแลบลิ้นกลับไป แม้จะรู้ตัวอยู่ตลอดเวลาว่านับจากบลัดเจอร์ออกจากไม้ เธอจะควบคุมอะไรไม่ได้เลยก็ตาม

 

แต่...นี่มัน...สนุกนัก

 

ฟลอร่าเลียริมฝีปากดื่มน้ำฝนเข้าไปนิดหน่อย ขณะที่ไล่ตามบลัดเจอร์ไป หัวใจเต้นแรก

 

นี่มันสนุก สนุกมากๆ เธอจ้องมองบีตเตอร์ของฝ่ายตรงข้าม ธอร์กับเพอร์ดิต้า และเธอกับเจสัน ต่างฝ่ายต่างตีบลัดเจอร์โต้กัน เป็นอาวุธอย่างเดียวที่ต่างฝ่ายต่างมี

 



ฟึ่บ!

 

เสี้ยววินาทีหนึ่งที่ฟลอร่าหยุดมองดูสถานการณ์ในสนาม อะไรบางอย่างก็พุ่งผ่านข้างตัวไป เด็กสาวขยับตัวหนีตามสัญชาตญาณ ส่งผลให้เธอตีหลังกากลางอากาศหนึ่งที

 

เชสเซอร์เด็กแลกเปลี่ยนก็ตอบโต้เป็นเหมือนกันแฮะ เด็กสาวแยกเขี้ยว ไม่ค่อยมีใครใช้วิธีพุ่งชนเอาดื้อๆ ส่วนใหญ่จะหลบ ไม่ค่อยมีคนหืออือกับบีตเตอร์

 

เด็กสาวยิ้มแล้วพุ่งออกไป

 

เกมการแข่งขันครั้งนี้ยาวกว่าปกติ และท้าทายกว่าปกติ แม้แต่ตอนที่พี่เจสันส่งสัญญาณมาให้เธอคอยดูบลัดเจอร์ทั้งสองลูก ขณะที่พุ่งตัวลงไปช่วยคีปเปอร์ขวางเชสเซอร์ เด็กสาวสูดหายใจเข้า รู้สึกถึงเลือดฉีดพล่านไปทั่วตัว มือกำไม้บีตเตอร์แน่น เธอไม่ได้กลัว ตรงกันข้าม กลับรู้สึกสนุกมากๆด้วยซ้ำ การแบ่งความสำคัญ ควรจะช่วยใครก่อน และควรจะตีหาใคร คราวนี้จะมาทางไหนนะแล้วคราวหน้าเธอจะโต้กลับยังไง

 

ฟลอร่ากำลังเล็งจังหวะเข้าไปตีลูกบลัดเจอร์อยู่พอดี ตอนที่กรรมการเป่ายุติการแข่งขัน

 

อ้าว...อะไรกัน? ฟลอร่ามองไปรอบๆ และพบว่าคนอื่นก็กำลังทำเหมือนกัน ซักพักใหญ่ๆกว่าจะเห็นสีทองวิบวับในมือของพี่ตูริน ซีกเกอร์ของทีมเด็กแลกเปลี่ยน ตลกดีที่มันทำให้เธอหลุดหัวเราะออกมา

 

 

บ้าจริง นี่ทุกคนมัวแต่สนุกจนลืมเวลาและลืมซีกเกอร์กันไปซะสนิท เธอยังรู้สึกเสียดายซะนิดๆที่เกมจบลงเร็วไปหน่อย

 

ฟลอร่าค่อยๆร่อนลงไปที่พื้น แต่ยังไม่ทันจะถึงก็มองเห็นแคนดี้ก็พุ่งเข้าไปใส่พี่ซิดการ์ ตามด้วยพี่นิโคลัสที่พุ่งตามไปติดๆ แล้วก็พี่เจสัน กับวิลเลี่ยม ฟลอร่าหัวเราะและบินไปเกี่ยวแขนราเนียพุ่งเข้าใส่หนุ่มๆในทีม พวกเธอกอดกัน หัวเราะและก้อนนักกีฬาทีมสลิธีรินก็ค่อยๆลงสู่พื้น แคนดี้ล้มตัวนอนหงายอยู่บนพื้นที่เปียกน้ำฝน มีราเนียที่รีบทำตาม พี่นิคกอดเธอไว้อีกซักพัก สีหน้าดูเศร้านิดหน่อยจนพี่ซิดการ์ล้อเอา แล้วใครคนหนึ่ง (ซึ่งก็น่าจะเป็นเธอนี่แหละ) ก็วิ่งกระแทกทุกคนให้ล้มใส่พื้นที่กลายเป็นโคลนเพราะน้ำฝน

 

เธออาจจะยินดีกับชัยชนะมานับครั้งไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฟลอร่ารู้สึกมีความสุขกับการพ่ายแพ้ เด็กสาวนอนมองฟ้าชุดควิดดิชที่ใส่เลอะจนดูแทบไม่ออกว่าเป็นสีอะไร จนกระทั่งเจสันเหวี่ยงเธอขึ้นพาดบ่าและลากลูกทีมที่เปียกป้อนและเปื้อนโคลนออกจากสนาม เธอกลายร่างเป็นแมวขนปุยให้เขาอุ้มออกไปได้ง่ายๆ แมวเหมียวทิ้งน้ำหนักลงบนไหล่ของชายหนุ่มเต็มๆตัว รู้สึกพร้อมจะคลานขึ้นเตียงทันทีที่อาบน้ำเสร็จ

 

เทียบกับคราวก่อน...การแพ้ครั้งนี้กลับทำให้ทุกคนมีความสุขขึ้นกว่าเดิม และการกลับลงมาที่พื้นก็ไม่ใช่เรื่องที่เศร้าจนแทบทนไม่ได้อีกต่อไป

 

ฟลอร่าไม่รู้ว่าเขาวางแผนไว้รึเปล่า...แต่สถานการณ์วันนี้ดูเข้ากับคำถามของเจสันอย่างประหลาด

 

ชนะเพื่อที่จะแพ้หรือว่าแพ้เพื่อที่จะชนะ

 

 

 

วันนี้เราชนะค่ะ : )

 

 


******************************************************************************


ยกเมฆไม่ไหวแล้วอ่ะ 555+

ยอมรับว่านัดนี้เป็นนักที่มันส์สุดในทุกนัด บ้าบอมาก หวดลมหวดฟ้า บลัดเจอร์ยังไม่ประกาศ น้องดอกก็จัดไปสามตา

ฝนก็ตก(ในชีวิตจริง) เนตก็จะดับมิดับแหล่ 

สนุกจริงๆอ่ะ อยากเล่นอีก อยากลองทำอะไรหลายๆอย่างกับควิดดิช 

ติดควิดดิชตามฟลอร่าไป สงสัยเพราะช่วงนี้ติดบอล ทำตัวสปอร์ตตี้

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่า /กราบ/ 


Comment

Comment:

Tweet

เป็นการการทิ้งท้ายที่ประทับใจจริงๆค่า ฮ่าๆ
รอบนี้รู้สึกเหมือนได้เล่นเต็มที่กับตั้งใจสุดๆจริงๆเลยค่ะ รอบแรกยังไม่ค่อยได้คุยกับใครเท่าไหร่ แต่รอบนี้ทั้งคุยกันวางแผนกัน แล้วก็รู้สึกว่าได้เอาไปเต็มที่ในนั้นกันจริงๆ ฟินมากเลย ฮาา ตอนที่เล่นอยู่สนุกมากจริงๆค่ะ /แอบเสียดายแง สองแต้มแรกเปิดมาแบบ ทำท่าจะชนะมากแล้วสุดท้ายก็แพ้ ฮืออ/
แพ้มันน่าเสียดายก็จริงแต่คิดอีกทีเราชนะแบบสบายใจถึงคะแนนในเกมจะแพ้แบบนี้มันก็เท่ไปลยเนอะ 55555
ราเนียไม่ร้องไห้แล้วน้าา ฮาา
ขอบคุณมากๆแล้วก็ดีใจที่ได้เล่นด้วยกันค่า ถ้ามีโอกาสก็คราวหน้าเนอะ

#7 By ziaziany☆* on 2012-07-05 12:43

ซิกๆๆๆ
เสียจุยที่แพ้ แต่ถ้าพวกเราได้สนุกกันก็ดีแล้วล่ะนะ

#6 By Lord Hanan on 2012-07-01 17:26

คิดว่าฟลอร่าเธอเป็นผู้หญิงที่เก่งในสายตาของหลายๆคน ทั้งในฐานะนักกีฬาและเพื่อน
ขอบคุณที่บินมาตีบลัดเจอร์ให้ค่ะ เธอแมนมากทั้งๆที่แคนดี้กรี๊ดสาวแตก(ฮา) เป็นนัดที่สนุกมากจริงๆ
ถึงผลการแข่งแววแพ้จะออกมามากแค่ไหน...
แต่เราชนะค่ะ :)

#5 By treeinrainy on 2012-07-01 16:28

เป็นแมทที่ระทึกมาอ้ะ!!!
ชอบฟลอร่าที่สุดเลย!! มีรุ่นพี่บีตเตอร์แบบนี้น่าส่งเจคอปไปติวบีตเตอร์ซักหน่อย//โดนบลัดเจอร์ตบ

#4 By AiiSha_[HeriSY] on 2012-07-01 11:56

กีฬามีแพ้มีชนะ สิ่งสำคัญกว่าคือเราการที่เราสนุกกับมันเนอะ :D

#3 By KUN on 2012-07-01 03:12

เร็วมาก! เขียนเร็วมากเลยค่ะ ชอบการสื่อให้เห็นทั้งมุมมอง ทั้งความรู้สึกของฟลอร่าต่อเหตุการณ์ตรงหน้าล่ะ

เรามาเกาะขอบสนามไม่ทันง่ะ เพราะงั้นยกเมฆมั้ยเราไม่รู้ ถึงรู้ก็จะเข้าข้างสลิธ #นี่มันแย่

#2 By Sirizx on 2012-07-01 02:28

ฟลอร่าทิ้งท้ายได้ร้ายกาจจริงๆ
แมทช์วันนี้ลุ้นระทึกสุดๆไปเลย XD

#1 By kenaxz on 2012-07-01 02:10